اخلاق

خلاصه وضعیت فرهنگی توده های مردمی

خبرنگار فرورتیش رضوانیه در یکی از پست های خویش مطلبی را نوشته که به نظر اینجانب درست و واقعی می باشد، شما خواننده محترم پس از خواندن این نوشته اگر خوشحال شدید لطفا در افکار خود تجدید نظر فرمائید اگر هم ناراحت شدید پیشنهاد می کنم به فکر چاره باشید. بهترین چاره که زیاد پیشنهاد شده و خود اینجانب هم رعایت می کنم، خوب بودن از طرف خودم و سپس تشویق اطرافیانم به خوب بودن و خوب ماندن است.

بیائید از ثروتی که داریم محافظت کنیم، ثروت بزرگ ما، وطن است!

(more…)

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

امروز دیگه چی قراره ممنوع بشه؟

 تلگرام فیلتر شود یا نشود، ترامپ زیر برجام بزند یا نزند، وضعیت دلار بهتر بشود یا نشود، ما در هر حال باید درست رانندگی کنیم،به یکدیگر احترام بگذاریم، دست در جیب مردم نکنیم و دروغ نگوییم.

این‌قدر برای توجیه کردن کارهای زشت و ناپسندمان بهانه سیاسی نیاوریم.

کیفیت رفتار اجتماعی ما روز به روز پایین‌تر می‌آید و همزمان توقع‌مان از دولت بالاتر می‌رود، در حالی که نه خودمان کار مثبتی برای جامعه می‌کنیم و نه انتظار داریم نمایندگان ملت در شورای شهر و مجلس برای مردم کاری کنند.

ما اگر فقیرترین فرد روی زمین هم باشیم، باز اجازه نداریم با موتورسیکلتی که چراغ ترمز آن خراب است، در اتوبان تردد کنیم، چون در شهر قانون حاکم است.

ما اگر هر شغل مهمی داریم، دلیل نمی‌شود که قانون را دور بزنیم.

بهانه آوردن، کافی است.

ما هر روز خودمان و دیگران را بدبخت می‌کنیم یا به کشتن می‌دهیم، اما اگر بپرسند چرا چنین کردیم، هزار و یک دلیل سیاسی مطرح می‌کنیم که البته به آن ماجرا هیچ ربطی ندارد.

جامعه ما سیاست‌زده شده، چون مسؤولان و رسانه‌ها هر چیزی را سیاسی کرده‌اند تا از آن به نفع خود بهره ببرند. در نتیجه آن مردم نیز الگو گرفته‌اند و چنین می‌کنند.

زمان پایان دادن به لوس‌بازی و بی‌مسؤولیتی فرا رسیده است.

برگرفته شده از کانال تلگرامی روزنامه نگار: فرورتیش رضوانیه @farvartishr

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

ایران – جهان

در خاطرات یکی از بازماندگان لهستانی نوشته شده: «ما یک گروه انسان‌های درمانده و ضعیف بودیم که از فرط گرسنگی و بی‌غذایی و ابتلا به بیماری‌های مختلف در حال مرگ بودیم. در طول سفر مدام صدای زنگ کشتی می‌آمد و جسدی به دریا انداخته می‌شد. وقتی به بندرانزلی رسیدیم و پیاده شدیم مردم به طرف ما آمدند، دورمان جمع شدند و سعی کردند با ما ارتباط برقرار کنند. وقتی که حال نزار ما را دیدند برای‌مان لباس و غذا آوردند. حتی شیرینی و میوه می‌آوردند و به ما لبخند می‌زدند. برای‌مان باورکردنی نبود. مردمی بودند که به ما لبخند می‌زدند. آن‌ها از ما نپرسیدند که پدر و مادرتان کیستند؟ نپرسیدند که اعتقادتان چیست؟ نپرسیدند که از کجا آمده‌اید؟ فقط احساس کردند که ما به کمک احتیاج داریم و به ما کمک کردند.»

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

چگونه یک ایرانی را بشناسیم؟

چگونه یک ایرانی را بشناسیم؟
شناختن ایرانیان در داخل ایران کار ساده ای است. آنچه سخت است این که در ایران چگونه یک غیرایرانی را بشناسیم، چون یک غیرایرانی اعم از اروپایی یا ژاپنی یا عرب یا افغان؛ نه لباس شان با بقیه ایرانی ها فرق می کند، نه رفتارشان، حتی رانندگی یک انگلیسی هم بعد از دو سال زندگی در ایران، اگر در تصادف نمیرد زنده بماند، مثل بقیه ایرانی ها خواهد شد. اما چگونه می توانیم در بیرون ایران، یک ایرانی را بشناسیم:

(more…)

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
نمایشگاه مجازی فارس، ارایه دهنده محتوای فاخر فارسی، مقالات مفید و گلچین شده از سراسر وب
+98-936-917-5733