ابن قیم الجوزیه

ابوبکر محمّد بن زَکَریای رازی

محمد، فرزند زکریا، متخلص به رازی، دانشمند شیمیدان، فیلسوف و پزشک ایرانی است که در شهر “ری” از شهرهای باستانی بزرگ و از شهرهای امروزی استان تهران به دنیا آمد. زمان تولد او را شعبان 251 هجری، معادل 865 میلادی توسط ابوریحان بیرونی گزارش شده. محمد سیر تکاملی خود را از عود زدن شروع کرد، گاهی هم شعر می سرود، اینگونه درآمدی را که مایل بود نداشت، برای همین به  زرگری روی آورد، سودای ثروت بی شمار او را از زرگری به کیمیاگری کشاند و در این مورد چنان غرق در کار شد که بر اثر بیماری به چشم پزشک رجوع کرد، وقتی دید بابت درمان چشمش هزینه ای گزاف پرداخته، به این نتیجه رسید که کیمیای واقعی “علم” است، بنابراین در سنین بالا به آموختن علم پزشکی در دانشگاه بغداد، بزرگترین دانشگاه آن زمان روی آورد. چندی بعد ریاست بیمارستان “معتضدی” را به دست گرفت. پس از مرگ معتضد، خلیفه عباسی، رازی به ری بازگشت و رئیس بیمارستان ری شد. در این شهر و این بیمارستان به درمان بیماران پرداخت و در اثر در مجاورت مواد شیمیایی همچون بخار جیوه قرار گرفتن در اواخر عمر کور شد و تقریبا در 5 شعبان 313 قمری ( تقریبا 60 سالگی) در ری وفات نمود. آرامگاه او نامعلوم می باشد.

(more…)

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
نمایشگاه مجازی فارس، ارایه دهنده محتوای فاخر فارسی، مقالات مفید و گلچین شده از سراسر وب
+98-936-917-5733