مطالب خواندنی تاریخی

صادرات و واردات ایران در دوران قاجاریه

کپی پیست از سایت دنیای اقتصاد:
ایران از نظر اقلیمی منطقه‌ای خشک محسوب می‌شود و میزان بارندگی آن در مقایسه با بسیاری از ممالک، ناچیز است. به همین دلیل از دیرباز ایرانیان تحت شرایط خاص جوی سرزمین خویش قرار داشته و مبارزه سخت و پیگیر میان آنها و شرایط طبیعی در جریان بوده است استفاده از شیوه‌های مختلف برای دست یافتن به آب و نگهداری آن که از دوران باستان در ایران رواج داشته است بیانگر این مبارزه است ایرانی‌ها با استفاده از قنات اقدام به دستیابی به آب‌های زیرزمینی کردند تا مشکل کم‌آبی را رفع کنند.

 این روش از ایران به دیگر ممالک خاورمیانه و سپس به شمال آفریقا راه یافت. از آنجا که به دست آوردن آب در ایران به سختی و با هزینه بالایی حاصل می‌شد، بنابراین دخالت مستقیم دولت و پرداخت هزینه‌ها لازم بود. در مواردی که جنگ یا اشغال نظامی رخ می‌داد یا از سوی دولتمردان در این زمینه اهمال کاری صورت می‌گرفت ضربه سختی به تاسیسات آب رسانی و در نهایت به کشاورزی وارد می‌شد. شاید در دوره نخستین شاهان قاجار (آغا محمد خان و فتحعلی شاه) که جنگ‌های داخلی و خارجی در جریان بود چنین بی‌توجهی نیز انجام گرفته باشد، ولی در دوره حکومت محمد شاه با صدارت حاجی میرزا آقاسی شرایط به گونه‌ای دیگر رقم خورد، وی مشکل اصلی مملکت را خراب و وضع کشاورزان و فقدان عمران و آبادی می‌دانست و به همین جهت با به‌وجود آوردن روستاها، آباد کردن مزارع و به ویژه حفر قنوات و تغییر مسیر رودخانه کرج به تهران اقداماتی انجام داد. جانشین او امیرکبیر در آغاز حکومت ناصرالدین شاه در این زمینه کارهایی انجام داد و در بخش‌های مختلف مملکت به آبیاری توجه زیادی کرد. وی سد ناصری را بر رودخانه کرخه در خوزستان احداث کرد. با این حال در سال 1882 م فقط در خوزستان یازده سد مخروبه وجود داشت و به‌رغم تصمیم‌هایی که برای ساخت مجدد آنها صورت گرفت، ولی هیچ‌کدام به نتیجه‌ای نرسید. از سوی دیگر اصلاحاتی که امیرکبیر در مورد مالیات انجام داد باعث شد که زمین‌های موات زیر کشت برود، ولی پس از مرگ وی زیاده ستانی‌ها آغاز گردید و به دنبال آن قحطی‌های سال‌های 72-1869 اکثر اراضی خالصه و اربابی بار دیگر به صورت اراضی موات در آمدند. البته اقدامات امیرکبیر در تمامی زمینه‌ها آنچنان اساسی و مهم بود که در صورت استمرار مطمئنا تاثیر بسزایی بر سیاست، اقتصاد و فرهنگ ایران بر جا می‌گذاشت. پس از آغا محمد خان اراضی گسترده‌ای از مملکت به عنوان تیول به افراد واگذار شد.  لمبتون در این باره می‌نویسد:

اصطلاح تیول مانند زمان صفویه مشتمل بر انواع مختلف از عطایا بود. در بعضی موارد تیول عبارت بود از: اختصاص عوایدی که به مناصب معین تعلق می‌گرفت و در برخی موارد عبارت بود از اعطای زمین خالصه به جای حقوق و مواجب. در پاره‌ای از موارد خاصه در نواحی عشایرنشین تیولدار متعهد بود که قوای نظامی بنیجه فراهم کند در موارد دیگر تیول فقط عبارت بود از اعطای حق وصول مالیات ناحیه ای که یا زمین خالصه به شمار می‌رفت یا ملک شخص ثالث یا ملک کسی که تیول به او داده شده بود و در مورد اخیر معنی تیول معاف بودن از پرداخت مالیات بود. وی اضافه می‌کند که از انواع تیول‌های مذکور نوع دوم بیش از هم معمول و متداول بوده است.

به دست آوردن زمین برای مالک آن سود نسبتا فراوانی داشت و وی را قادر می‌ساخت عده‌ای از ملازمان مسلح را به خدمت خویش بگمارد که به دنبال آن قدرت زیادی به‌دست می‌آورد. در حقیقت این مساله باعث می‌شد که مالکان عمده از حیثیت اجتماعی و قدرت سیاسی برخوردار شوند. از این رو در دوره قاجار بر عده زمینداران افزوده شد. ماموران حکومتی برخی تجار و کسانی که می‌توانستند سرمایه‌ای به کار اندازند افراد این طبقه را تشکیل می‌دادند. درآمدهای مالیاتی در دوره قاجاریه را به مقاطعه می‌گذاشتند.

به‌هنگامی که عباس میرزا فرمانروای آذربایجان بود تا حدی این رسم را برانداخت. وی به تثبیت میزان مالیات ایالت بر اساس طبقه‌بندی منظم و مرتب و وصل آنها و اجرای این امر پرداخت. در ایران با توجه به اجرای عدالت، به دریافت مالیات می‌پرداختند. از آنجا که دستگاه قضایی و مالی مملکت تحت ریاست یک تن بود، بنابراین  این اقتدار بسته به خلق و خوی او برای مردم شوم یا فرخنده بود. پیوسته از یک سو میان حاکم ولایت و قره نوکرهای او و از سوی دیگر روستاییان، ضابطان و کدخدایان کشمکش بود. در این میان دادن و گرفتن رشوه و انعام معمول و متداول بود. مساله‌‌ای که باعث بینوایی و تنگدستی دهقانان می‌شد، مالیات‌هایی بود که تحت عنوان تفاوت عمل از آنها می‌گرفتند. تفاوت عمل، مالیات‌هایی بود که دهقانان باید علاوه بر مالیات‌های معمول جهت مخارج و ابواب جمعی نواحی که در اختیار ماموران حکومت بود می‌پرداختند به مرور زمان این عوارض بر مالیات اصیل افزوده شد و با ماموران محلی به جهت تامین مخارج خود به جمع مبالغ بیشتری مبادرت کردند.

خانم لمبتون به نقل از مالکوم می‌نویسد: زمین‌های خالصه را دهقانان طبق شرایطی که بسیار به صرفه کشاورزان بود زراعت می‌کردند. هنگامی که مامور دیوان مقدارغله را در محل معلوم می‌کرد اگر زارع بذری از دیوان گرفته بود به همان مامور پس می‌داد. سپس ده درصد از محصول را برای دروگر و خرمن کوب کنار می‌گذاشتند و مابقی به نسبت متساوی میان شاه و رعیت تقسیم می‌شد. مالیات زمین‌هایی که در تصرف افراد بود بر حسب وضع آبیاری محلی پرداخته می‌شد… تا آنجا که ممکن بود دهقانان را از کشت و زرع زمین‌های دیم دیوان باز می‌داشتند. اگر کشاورز در آن بذر عمل می‌آورد، شاه 10 درصد آن را می‌گرفت. زمین‌های دیم اگر متعلق به اشخاص بود بندرت زراعت می‌شد. محصولات دیمی گاهی فراوان بود، ولی غالبا عمل نمی‌آمد. این نرخ‌های مالیاتی که به آن اشاره کردیم به غلات تعلق می‌گرفت و برنج را هم مشمول این قاعده می‌کردند. در مورد سایر محصولات باید دانست که بذر را فراهم می‌کرد و یک سوم محصول عاید دیوان می‌شد. در مجموع لازم به تذکر است از آنجا که ایران کشوری کشاورزی بود بنابراین عمده درآمدهای دولت قاجار نیز بر اساس مالیات‌هایی که کشاورزان دریافت می‌کردند تامین می‌شد. این مالیات‌ها به دلیل نیاز روزافزون دولت، افزایش می‌یافت و در نتیجه فشار عمده به کشاورزان وارد می‌آمد.

در ادامه، لیست موارد صادراتی به صورت های لایت نوشته شده:

(more…)

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

هاگانا

در سال 1948، یعنی سه چهار سال بعد از اتمام جنگ جهانی دوم، سوريه نماینده ای به به كشورهای عربی برای خريد سلاح برای رويارويی با اسرائيل فرستاد. اسرائیلی ها با درك تهديد فوق برای اسرائيل عمليات سرقتی را طراحی نمودند که در نوع خود بسیار خواندنی است و در ادامه نمایشگاه مجازی فارس در مورد آن نوشته است. اصل این مطلب از سایت اطلاع رسانی وزارت اطلااعت جمهوری اسلامی ایران برداشته شده است.

(more…)

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

سالروز ترور ناصرالدین شاه

روز 12 اردیبهشت 1275 سالروز ترور ناصرالدین شاه به دست میرزا رضای کرمانی است.

ناصرالدین شاه قاجار که به شکرانه پنجاهمین سالگرد سلطنت به زیارت حضرت عبدالعظیم در شهر ری رفته بود در قیل و قال مردم در لحظه خروج از حرم با گلوله ای از تپانچه میرزا رضای کرمانی ترور شد.

 پس از ترور شاه، امین السلطان تلاش بسیاری کرد تا خبر این ترور پخش نشود و تهران آرام بماند؛ نقل است وی به محض مطلع شدن از ترور شاه ترتیبی داد تا جسد ناصرالدین شاه را مخفیانه از صحن بیرون ببرند و در کالسکه سلطنتی بنشانند. در بازگشت به کاخ گلستان خودش نیز در کنار جسد برجای نشسته شاه نشست و جسم بی‌جان او را به حرکت درآورد تا برای جمعیت دست تکان دهد.

 با این حال شاه مضروب پس از انتقال به کاخ گلستان چندان زنده نمی ماند و تلاش اطبا برای نجات او بی نتیجه می ماند.

گفته می‌شود کلمات آخر وی پیش از مرگ این بود که “اگر زنده بمانم جور دیگری بر شما حکومت می کنم”.

پس از مرگ ناصرالدین شاه مقرر می‌شود تا روز بعد و رسیدن مظفرالدین شاه به پایتخت صبر کنند و پس از آن پیکر شاه را پس از تشییع در امامزاده عبدالعظیم حسنی(ع) به خاک می سپارند.

 از مراسم تشیع جنازه ناصرالدین شاه به دلیل اهمیت آن چند عکاس عکاسی کرده اند که آقارضا عکاسباشی، عبدالله قاجار و آنتوان سوریگین از این دست هستند.با این حال هیچ عکسی از جنازه یا لحظه خاکسپاری شاه در دست نیست.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

نسل‌کشی های مشهور در تاریخ بشر

نسل‌کشی چیست؟ این واژه اصطلاحی است که به اشتباه اغلب توسط گروه‌های مختلفی که از تبعیض رنج می‌برده‌اند، به کار رفته است. اما نسل‌کشی در واقع یعنی نابودی آگاهانه و عمدی تمام یا بخشی از مردم یک نژاد، قومیت، مذهب یا یک ملت.


این واژه اولین بار توسط فردی به نام «رافائل لمکین» به کار رفت و در سال ۱۹۴۸ در مجمع عمومی سازمان ملل متحد تعریف شد. در ادامه ۱۴ نسل‌کشی تاریخ بشریت را ملاحظه خواهید کرد. مواردی که البته کشتار مسلمانان سربرنتیسا و تحریم و محاصره مردم یمن را در بر نمی‌گیرد. سازمان ملل در مورد اوضاع رقت‌بار این ملّت فقیر سکوت کرده است.

(more…)

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

هولوکاست 9 میلیون ایرانی به دست بریتانیای کبیر + تصاویر

هولوکاست 9 میلیون ایرانی به دست بریتانیای کبیر

آیا می دانید یک نوع هولوکاست واقعی در ایران رخ داده است؟

از قحطی بزرگ در ایران چه می دانید؟

آیا می دانید مابین سالهای 1917 تا 1919 بیش از 40 درصد جمعیت ایران جان خود را از دست دادند؟

برای آشنایی با چگونگی هولوکاست 9 میلیون ایرانی با طراحی بریتانیا، ادامه مقاله زیر از وبسایت نمایشگاه مجازی فارس، آشنا شوید، اصل این مقاله از وبسایت مشرق، بخش با گزارش ویژهبرداشته شده، ویرایش و بازنشر شده است.

(more…)

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

متن کامل فرمان اجرایی ترامپ درباره ایجاد محدودیت سفر به آمریکا

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما؛ نشریه گاردین متن کامل دستور اجرایی دونالد ترامپ را درباره ورود مهاجران و آوارگان به آمریکا  منتشر کرد.

پایگاه اینترنتی این نشریه نوشت: سخنگوی کاخ سفید متن کاملی را که رئیس جمهور  آمریکا به منظور « محافظت از ملت در قبال ورود تروریست های خارجی » امضا کرده است، منتشر کرد.

در این متن آمده است:

بواسطه اختیاراتی که قانون اساسی آمریکا به عنوان رئیس جمهور در اختیار من قرار داده است، به منظور محافظت از مردم آمریکا در مقابل حملات تروریستی اتباع خارجی که وارد آمریکا می شوند، دستور می دهم:

(more…)

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

امیرکبیر

امیرکبیر را بیشتر بشناسید

اصلاحات امیرکبیر اندکی پس از رسیدن وی به صدارت آغاز گشت و تا پایان صدارت کوتاه او دنبال شد. مدت صدارت امیر کبیر ۳۹ ماه (سه سال و سه ماه) بود. امیرکبیر بنیان‌گذار دارُالفُنون بود که برای آموزش دانش و فناوری‌های نو به فرمان او در تهران پایه‌گذاری شد. هم‌چنین انتشار روزنامهٔ وقایع اتفاقیه از جمله کارهای امیرکبیر به‌شمار می‌آید.

(more…)

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

ابوبکر محمّد بن زَکَریای رازی

محمد، فرزند زکریا، متخلص به رازی، دانشمند شیمیدان، فیلسوف و پزشک ایرانی است که در شهر “ری” از شهرهای باستانی بزرگ و از شهرهای امروزی استان تهران به دنیا آمد. زمان تولد او را شعبان 251 هجری، معادل 865 میلادی توسط ابوریحان بیرونی گزارش شده. محمد سیر تکاملی خود را از عود زدن شروع کرد، گاهی هم شعر می سرود، اینگونه درآمدی را که مایل بود نداشت، برای همین به  زرگری روی آورد، سودای ثروت بی شمار او را از زرگری به کیمیاگری کشاند و در این مورد چنان غرق در کار شد که بر اثر بیماری به چشم پزشک رجوع کرد، وقتی دید بابت درمان چشمش هزینه ای گزاف پرداخته، به این نتیجه رسید که کیمیای واقعی “علم” است، بنابراین در سنین بالا به آموختن علم پزشکی در دانشگاه بغداد، بزرگترین دانشگاه آن زمان روی آورد. چندی بعد ریاست بیمارستان “معتضدی” را به دست گرفت. پس از مرگ معتضد، خلیفه عباسی، رازی به ری بازگشت و رئیس بیمارستان ری شد. در این شهر و این بیمارستان به درمان بیماران پرداخت و در اثر در مجاورت مواد شیمیایی همچون بخار جیوه قرار گرفتن در اواخر عمر کور شد و تقریبا در 5 شعبان 313 قمری ( تقریبا 60 سالگی) در ری وفات نمود. آرامگاه او نامعلوم می باشد.

(more…)

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

پروین اعتصامی، شاعری که باید از نو شناخت

آنچه در کودکی و نوجوانی از پروین اعتصامی در ذهن من نقش بسته است تصویر زنی خداپرست، واعظ و مطیع است که زنانگی و میل به آزادی و عدالت‌خواهی در اشعارش یافت نمی‌شوند. پس از انقلاب ۵۷ اشعار پروین اعتصامی از دوران دبستان در کتاب‌های درسی حضور داشت اما کمتر کسی مشتاقانه دیوان شعر این شاعر را می‌خرید و در کتابخانه شخصی‌اش نگاه می‌داشت. شاید تصویر باحجاب او در کتاب‌های درسی و لحن ناصحانه و سبک کلاسیک شعرش و یا گوشه چشمی که جمهوری اسلامی به او به عنوان«شاعره بزرگ ایرانی» داشت مانع از این می‌شد که بسیاری از ما جذب این شاعر شویم.

جمهوری اسلامی از آغاز او را می‌ستود و فروغ فرخزاد را تخریب می‌کرد. برای مثال سال گذشته، در ویدئویی از رهبر انقلاب اسلامی ایران در بیمارستان، او چند بیت از اشعار او را می‌خواند و ابراز تأسف می‌کند که چرا پروین اعتصامی قبل از انقلاب آنطور که باید و شاید قدردانی نشد و جایگاه شعری او در سایه فروغ فرخزاد کم‌رنگ ماند.

پروین اعتصامی خیلی زود از همسرش جدا شد و در آن دوران برچسب «زن مطلقه» را پذیرفت، ازدواج مجدد نکرد و هرگز مادر نشد. همچنین او تا آخر عمر در اشعارش وضعیت اجتماعی و سیاسی را نقد کرد و مجیزه‌گوی ساختار قدرت نشد.

پروین اعتصامی اگرچه با خواندن شعری مانند ”مناظره عدس و ماش“ و سر کردن گهگاه روسری، در نزد عوام به جایگاه واقعی زن تعلق دارد اما او در عین حال از زنان پیشروی ایران در دوران خود بود که به حجاب اعتقادی نداشت!

پروین اعتصامی در سال ۱۲۸۵ در دوران مشروطه، در خانواده‌ای ادیب و فرهنگی در تبریز به دنیا آمد. پدرش، میرزا یوسف خان اعتصام‌الملک، نویسنده و مترجم و مادرش شاعر بود. پروین در مدرسه‌ای آمریکایی تحصیل کرد و هنگامی که رضاشاه پهلوی، دستور کشف حجاب را صادر کرد، در قصیده‌ای بلند به‌شدت از این دستور، دفاع و رضاشاه را به عنوان منجی زن ایرانی از تیره‌روزی و زندان معرفی می‌کند. پروین اعتصامی از هشت سالگی تا ۳۴ سالگی شعر سرود و در سال ۱۳۲۰ بر اثر بیماری درگذشت.

او در زمان انقلاب مشروطیت متولد شد و تجربه زیستن در دوره به قدرت رسیدن رضا شاه را داشت. ایران آن سال‌ها در تلاطم و تضاد شدیدی به سر می‌برد. مشروطه خواهان سعی داشتند حکومت قانون را برپا کنند درحالی که نه شرایط اقتصادی به گونه‌ای بود که مردم ثبات و امنیت داشته باشند و نه مردم آن دوره تجربه زندگی تحت قانون را داشتند. با روی کار آمدن رضا شاه، مشروطیت ناپدید شد. مهم‌ترین خواسته او صنعتی کردن کشور بود و دهقانان به تمامی به حاشیه رانده شدند و مورد بی‌عدالتی و تبعیض قرار گرفتند. قشر عظیمی از مردم از این تغییرات سهمی جز فقر و بدبختی و سرکوب نداشتند. رضا شاه برای ایجاد صلح و ثبات ملی به استبداد روی آورد و طبقه دهقانان و کارگران نیز هرچه بیشتر گرفتار فقر و نداری ‌شدند.

در آن دوران بسیاری از نویسندگان و شعرا در آثارشان به مشکلات طبقه کارگر و دهقانان و زنان می‌پرداختند. پروین اعتصامی نیز در اشعار بسیاری به این مشکلات پرداخت و سعی داشت راه‌حلی نیز ارائه دهد.

پروین اعتصامی رنج دهقانانی را به کلام در می‌آورد که نه صاحب زمین و نه صاحب محصولات خود بودند. آنها از تمام حقوق و امتیازات سیاسی نیز محروم بودند و توسط مالکین و اربابان استثمار می‌شدند. اگرچه در آن دوران وضعیت کارگران و پیشه‌وران از دهقانان کمی بهتر بود اما پروین به ظلمی که به آنها می‌شد، اعتراض داشت. او از حرص و آز صاحبان کارخانه و بیگاری کشیدن از کارگران و پرداخت دستمزدهای کم انتقاد می‌کرد.

عصری که پروین در آن می‌زیست برای زنان نیز دوران پرالتهابی بود. انقلاب مشروطه به قشری از زنان و مردان این آگاهی را بخشید که زنان نیز می‌توانند شانه‌به شانه مردان در اجتماع نقش ایفا کنند، تحصیل کنند و آزاد باشند. روشنفکران و نویسندگان و شعرای بسیاری همچون، بهار، دهخدا، میرزاده عشقی و ایرج میرزا درباره زنان و برای زنان نوشتند و سرودند. اعتصام الملک، پدر پروین اعتصامی نیز کتاب «تربیت نسوان» یا آموزش زنان را ترجمه کرد که محور اصلی آن آزادی و تربیت و آموزش زنان است.

پروین درباره زنان و مادران اشعاری سروده است اما بیشتر تمرکز او در این حیطه بر نابرابری و بی‌عدالتی‌های اجتماعی بود که زنان و به‌ویژه زنان طبقات فرودست جامعه با آن دست به گریبان بودند. او اگرچه منتقد حجاب بود اما آن را اولین مشکل زنان در نظر نمی‌گرفت. از نظر پروین فقر و بدبختی بزرگ‌ترین عامل رنج زنان بود.

عامل دیگر عقب ماندگی زنان از نگاه پروین اعتصامی، بیسوادی آنهاست. به نظر پروین زن و مرد برابرند و برتری هرکس به خاطر میزان دانایی و فضیلت انسانی اوست. او به زنان گوشزد می‌کند که انسان فقط برای خوردن و خوابیدن به دنیا نمی‎‌آید بلکه باید به زندگی خود معنا بخشد.

پروین اعتصامی که همیشه در محافل و مجامع ادبی و سیاسی روزگار خود شرکت داشت و در جریان حوادث و مسائل سیاسی و اجتماعی و اقتصادی بود، نمی‌توانست نسبت به زشتی‌ها بی‌تفاوت باشد و سکوت کند. او معتقد بود مردمی که سواد داشته باشند و آگاه شوند، به حقوق خود نیز آگاه خواهند شد. در نتیجه چنین مردمی به حاکمان ستمگر و استثمارگر می‌شورند و حقوق خود را طلب می‌کنند.

او در کل دوران زندگی خود، بر بی‌عدالتی و تبعیض چشم فرونبست و همواره صدای تمام فرودستان و ستم‌دیدگان بود. با این‌حال عجیب است که او در دنیای ادب نیز چندان شناخته شده نبود.

دلایل:

نخست اینکه پروین زن است، در جامعه‌ مردسالار ایران که هنوز هم عقل و دانایی زنان را با مردان یکسان نمی‌پندارد، شنیدن سخنان عاقلانه و پند و اندرز از یک زن برای عموم دشوار بوده است.

دوم توجه او به طبقات فرودست و محروم جامعه بود. این توجه باعث می شد اشعار او مورد توجه چپ  ایران قرار گیرد و در نشریات چپ منتشر شود، درحالی که این نشریات مخاطب عام نداشتند و اکثریت مردم نیز هوادار چپ نبودند.

سوم نفوذ جنبه‌های سطحی فرهنگ آمریکایی به ایران پس از سقوط دولت مصدق در مرداد ۱۳۳۲ بود که باعث شد که مشاجرات قلمی بین حزب توده و راستگرایان برای مدتی قطع شود. این تغییر و تحولات باعث شد شعر پروین در محافل ادبی خواننده‌ای نداشته باشد.

در ادامه ممکن است سبک کلاسیک شعر پروین نیز یکی از عواملی باشد که پس از دهه ۱۳۴۰، باعث شد خوانندگان کمتری جذب شعر او شوند و بیشتر به اشعاری روی آورند که سبک‌های مدرن (همچون اشعار نیمایی، سپید و شعر نو) سروده می‌شد. همچنین، شاید روح جامعه‌ای که درحال صنعتی شدن و مدرن شدن بود و مرزهای سنت را می‌شکست، در آن دوره اشعاری را طلب می‌کرد که فرم تازه‌ای نیز داشته باشند.

با اینکه پروین در عمر کوتاه و پربار خود اشعار بسیاری سرود که محتوای گرانقدری داشتند اما با توجه به دلایل نام برده شده و دلایلی دیگر، نه در دوران رضا و محمدرضا شاه و نه پس از انقلاب ۱۳۵۷ چنانچه شایسته اهمیت ادبی او بود، خوانده و شناخته نشد. با اینحال، با وجود حدود یک قرن کم‌توجهی به این شاعر، پروین اعتصامی یکی از بزرگ‌ترین زنان تاریخ ادبیات ایران است.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

سرنوشت ۱۱برادر و خواهر محمدرضا پهلوی

سرنوشت ۱۱برادر و خواهر محمدرضا پهلوی

رضاخان ۱۱ و به روایتی۱۲ فرزند داشت که نخستین پسرش ، محمدرضا بعد از او به سلطنت رسید. محمدرضا پس از فرار از ایران و سقوط رژیمش،به سرعت تنها شد و سران رژیمهای مصر و اردن و مغرب و مقامات امریکا دست از حمایتش برداشتند.

(more…)

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
نمایشگاه مجازی فارس، ارایه دهنده محتوای فاخر فارسی، مقالات مفید و گلچین شده از سراسر وب
+98-936-917-5733