مواردی که باید پیش، حین و پس از طلاق گام به گام رعایت کنید
روح‌الله حدادی

بسیاری از افرادی که طلاق می‌گیرند، تنها به این دلیل که همه کارهایشان به دور از سازمان‌دهی و کاملاً اتفاقی و بررسی‌نشده است، پس از طلاق یا حتی در فرایند آن دچار پیامدهایی می‌شوند که چنانچه از قبل به آنها می‌اندیشیدند و خود را آماده می‌کردند، رخ نمی‌داد. حتی می‌توان این سخن را بسط داد و گفت که اگر به این پیامدها توجه می‌شد،‌ شاید طلاقی صورت نمی‌گرفت. اگر شما هم جزو افرادی هستید که تصمیم به طلاق گرفته‌اید و در فرایند آن قرار دارید، با استفاده از چک‌لیست زیر می‌توانید همه مواردی را که باید پیش، حین و پس از طلاق لحاظ کنید، مورد توجه قرار دهید و احتمال خطا و بروز پیامدهای بیش از معمول این تجربه را تا حد امکان کاهش دهید.

هنگامی که تصمیم به طلاق می‌گیرید
هر دو برای حل مشکلاتمان نزد یک مشاور مجرب رفته‌ایم و نتوانسته‌ایم مشکلمان را حل کنیم.
پس از به‌نتیجه نرسیدن مشاوره با روان‌شناس مجرب، در یک فضای دوستانه و بدون مشاجره، تصمیم برای طلاق را به همسرم اعلام کرده‌ام.
با یک وکیل مجرب و شایسته درباره مسائلی که باید از لحاظ قانونی رعایت شود، مشورت کرده‌ام.
در مورد طلاق و پیامدهای هیجانی و قانونی آن اطلاعاتی را کسب کرده‌ام.
در مورد مسائل شغلی و مالی پس از طلاق پیش‌بینی لازم را انجام داده‌ام.
در مورد بدهی‌های مشترک با همسرم تصمیم لازم را گرفته‌ام و آن را حل کرده‌ام.
در مورد اینکه می‌خواهم نزد پدر و مادرم بروم و با آنها زندگی کنم یا اینکه مستقل زندگی کنم، تصمیم منطقی گرفته‌ام.

در حین فرایند طلاق
بدون مشاوره با وکیل، هیچ توافقی را امضا نمی‌کنم.
حساب‌های مشترکمان را بسته‌ام.
در مورد حضانت فرزند یا فرزندانم به‌نتیجه رسیده‌ایم.
مراقب هستم که فرایند طلاق و رفتن به دادگاه عصبی‌ام نکند.
تا جایی که می‌توانم جلوی افکار مخرب را می‌گیرم.
اگر استرس دادگاه بیش از تحملم شد، به روان‌شناس مراجعه می‌کنم.

پس از طلاق
می‌دانم که کمی افسردگی و غم جزو ملزوماتِ پس از طلاق است.
در صورتی که پیامدهای هیجانی پس از طلاق بیش از حد طول کشید، با روان‌شناس صحبت می‌کنم.
مراقب حس احتمالی تنفر از همسر سابقم هستم.
مراقب فرزندم که با من یا همسرم زندگی می‌کند، هستم.
به خودم یادآوری می‌کنم که همه تلاشم را برای حفظ زندگی مشترکمان انجام دادم و نباید به دلیل طلاق، خودم را سرزنش کنم یا احساس گناه داشته باشم.
اتفاقاتی که به طلاق منجر شد، روی یک صفحه کاغذ می‌نویسم و سعی می‌کنم با نگاهی واقع‌بینانه و بدون تعصب سهم خودم را از این اتفاقات تعیین کنم.
سعی نمی‌کنم زندگی با همسر سابقم را از یاد ببرم؛ تنها تلاش می‌کنم تا از اشتباهاتی که در زندگی مشترکمان داشته‌ام درس بگیرم.
مراقب هستم که برای مدتی تقریباً یک‌ساله پس از طلاق، ازدواج مجدد نداشته باشم.
برای آینده‌ام برنامه‌ریزی کرده‌ام.
سعی می‌کنم دوباره به علایقی که به‌خاطر زندگی مشترک مجبور بوده‌ام از آنها چشم‌پوشی کنم، بپردازم. (برای مثال، ادامه تحصیل یا آموختن زبان)

ماهنامه سپیده دانایی

Leave a Reply