فرهنگ ایرانیان پیش از اسلام

ﮔﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﺧﻼﻕ ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ
همراه با ذکر منبع


ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺩﺭﻭﻍ ﺭﺍ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺮﯾﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ، ﻭ ﻭﺍﻣﺪﺍﺭﯼ ﺭﺍ ﻧﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﻤﺎﺭﻧﺪ، ﻭ ﻣﯿﮕﻮﯾﻨﺪ ﻭﺍﻣﺪﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭ ﺑﺪ ﻭ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺪﻫﮑﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭﻭﻍ ﺑﮕﻮﯾﺪ؛ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺍﺯ ﻧﻨﮓِ ﺑﺪﻫﮑﺎﺭ ﺷﺪﻥ ﻣﯽ ﭘﺮﻫﯿﺰﻧﺪ.
ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻣﯽ ﮔﺰﺍﺭﻧﺪ، ﻫﺮﭼﻪ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﺴﺎﯾﮕﺎﻥ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﭘﺎﺋﯿﻦ ﺗﺮﯼ ﺍﺯ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺁﺏ ﺩﻫﺎﻥ ﻧﻤﯽ ﺍﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﯽ ﺍﺩﺑﯽ ﺑﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ؛ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﭘﯿﺸﺎﺏ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﻧﺰﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻣﻨﻬﯿﺎﺕ ﻣﺆﮐﺪ ﺍﺳﺖ.
ﺩﺭ ﻣﯿﮕﺴﺎﺭﯼ ﺗﻌﺎﺩﻝ ﺭﺍ ﻣﺮﺍﻋﺎﺕ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﭼﻨﺎﻥ ﺯﯾﺎﺩﻩ ﺭﻭﯼ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺷﻮﻧﺪ ﺍﺳﺘﻔﺮﺍﻍ ﮐﻨﻨﺪ ﯾﺎ ﻋﻘﻠﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﻨﺪ.
ﺍﯾﺮﺍﻧﯿﺎﻥ ﺯﺍﺩﺭﻭﺯﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﯽ ﺷﻤﺎﺭﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ ﻭ ﺟﺸﻦ ﺑﺮﭘﺎ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺳﻔﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻣﯽ ﮐﺸﻨﺪ، ﮔﺎﻭ ﻭ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺳﺮﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ ﻭ ﮔﻮﺷﺖ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺑﺨﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ( ﺻﺪﻗﻪ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ).
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﺁﺏِ ﺟﺎﺭﯼ ﭘﯿﺸﺎﺏ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺟﺴﻢ ﻧﺎﭘﺎﮎ ﺩﺭ ﺁﺏ ﺟﺎﺭﯼ ﻧﻤﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺁﺏِ ﺟﺎﺭﯼ ﺍﺳﺘﺤﻤﺎﻡ ﻧمی ﮑﻨﻨﺪ؛ ﻭ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁ ﻧﺮﻭ ﮐﻪ ﺳﺒﺐ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺷﺪﻥ ﺁﺏ ﺟﺎﺭﯼ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻨﺪ.
ﺑﻦ ﻣﺎﯾﻪ ﻫﺎ:
ﺗﻮﺍﺭﯾﺦ ﻫﺮﻭﺩﻭﺕ ﮐﺘﺎﺏ 1 ﺹ 139-133
ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﭘﯿﺮﻧﯿﺎ ﺟﻠﺪ 2
ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺍﻣﯿﺮﺣﺴﯿﻦ ﺧﻨﺠﯽ

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Leave a Reply

نمایشگاه مجازی فارس، ارایه دهنده محتوای فاخر فارسی، مقالات مفید و گلچین شده از سراسر وب
+98-936-917-5733