**) بیانیه معاون رئیس جمهور آمریکا در مورد نامه ۹ مارس سناتورهای جمهوریخواه به جمهوری اسلامی ایران

“بیانیه معاون رئیس جمهوری در مورد نامه ۹ مارس سناتورهای جمهوریخواه به جمهوری اسلامی ایران”
http://go.usa.gov/3amTz
دفتر معاون رئیس جمهوری
۹ مارس ۲۰۱۵

من به مدت سی و شش سال در مجلس سنای ایالات متحده خدمت کردم. من عمیقا به سنتهای آن، ارزشهای آن به عنوان یک نهاد و نقش اساسی حیاتی آن در اِعمال سیاستهای خارجی ما ایمان دارم. نامه ارسال شده در ۹ مارس توسط چهل و هفت سناتور جمهوریخواه به جمهوری اسلامی ایران، که آشکارا برای تضعیف رئیس جمهور کنونی در میانه گفتگوهای بین المللی حساس طراحی شده است، پایین تر از شان نهادی است که من آن را ارج می نهم.

این نامه، که در لفافه آموزش قانون اساسی است، سنتی دویست ساله را نادیده می گیرد و توان هر رئیس جمهور آینده را، چه دموکرات و چه جمهوریخواه، برای گفتگو با دیگر کشورها به نمایندگی از سوی ایالات متحده مورد تهدید قرار می دهد. انسانهای با شرافت می توانند بر سر سیاستها اختلاف نظر داشته باشند. اما این راه امن تر یا قوی تر کردن آمریکا نیست.

نفوذ آمریکا در سراسر دنیا به توانش در احترام به تعهداتش وابسته است. برخی از این تعهدات در توافقات بین المللی مورد تایید کنگره داده شده اند. اما، همانطور که نویسندگان این نامه باید بدانند، اکثریت غالب تعهدات بین المللی ما بدون تایید کنگره اثرگذار می شوند. و اگر ایالات متحده، انگلستان، فرانسه، روسیه، چین و آلمان به تفاهمی با ایران برسند نیز شرایط چنین خواهد بود. موارد شبیه به این بسیارند. چارچوب اخیر آمریکا-روسیه برای انتقال سلاحهای شیمیایی از سوریه صرفا یکی از مثالهای اخیر است. چنین ترتیباتی معمولا حفاظتی را که هر روزه سربازان آمریکایی در سراسر دنیا به آن تکیه می کنند برای آنها فراهم می سازد. چنین ترتیباتی اجازه اسکان نیروهای ما را در محلهایی مانند افغانستان می دهد. آنها ابزاری ضروری برای اِعمال سیاست خارجی ما هستند و تداوم و توانمند سازی ایالات متحده را در حفظ اعتبارمان و رهبری جهانی با وجود آمد و رفت روسای جمهور و کنگره های مختلف، تضمین می کنند.

از آغاز جمهوری، روسای جمهور به موضوعات حساس و مهمی در مذاکرات پرداخته اند که به تعهدات هم الزام آور و هم غیر الزام آور منجر شده اند که مورد تایید کنگره نبوده اند. تحت روسای جمهوری از هر دو حزب، تغییر مسیرهای اساسی در سیاست خارجی آمریکا مانند به رسمیت شناختن جمهوری خلق چین، حل بحران گروگان گیری ایران و خاتمه جنگ ویتنام همگی بدون تایید کنگره انجام شدند.

در سی و شش سال در مجلس سنای ایالات متحده نمی توانم نمونه ای دیگر را به یاد بیاورم که سناتورها مستقیما نامه ای نوشته باشند به کشوری دیگر – چه رسد به مخالف خارجی دراز مدتی – تا گوشزد کنند که پرزیدنت دارای اختیار مبتنی بر قانون اساسی برای رسیدن به تفاهمی معنی دار با آنها را ندارد. این نامه پیامی گمراه کننده را به طور یکسان به دوستان و دشمنان می فرستد که فرمانده کل قوای ما نمی تواند به تعهدات آمریکا عمل کند – پیامی که همانطور که خطرناک است نادرست نیز هست.

تصمیم برای تضعیف رئیس جمهوری و دور زدن ساختار قانون اساسی ما اصوالا برای من توهین آمیز است. این نامه و نویسندگان آن از نظر سیاست گزاری نیز هیچ گزینه عملی دیگری را برای راه حل دیپلماتیک با ایران، که به نظر می رسد نامه شان قصد تضعیف آن را دارد، ارائه نداده اند.

هیچ راه حل بی نقصی برای خطر برنامه اتمی ایران وجود ندارد. اما راه حلی دیپلماتیک که محدودیتهایی اساسی و قابل راستی آزمایی را بر برنامه اتمی ایران اِعمال کند، بهترین و بادوامترین امکان اطمینان حاصل کردن از این هستند که آمریکا، اسرائیل و دنیا هرگز مورد تهدید ایران مجهز به سلاح هسته ای نخواهند بود. این نامه طراحی شده است تا رهبران ایران را مجاب کند که به چنین تفاهمی با ایالات متحده نرسد.

نویسنده این نامه آشکارا گفته است که می خواهد هر اقدامی بکند تا مذاکرات دیپلماتیک پرزیدنت اوباما را با ایران خاتمه دهد. اما به چه بهایی؟ اگر گفتگوها به خاطر دخالت کنگره شکست بخورند، ایالات متحده مورد سرزنش قرار خواهد گرفت و ما با شرایط بد از هر سو تنها خواهیم ماند. برنامه اتمی ایران، که اکنون متوقف است، بار دیگر حرکت با شتاب به جلو را آغاز خواهد کرد. ما اتحاد جهانی لازم را برای صرفا اِعمال تحریمهای کنونی نیز نخواهیم داشت، چه برسد به وضع تحریمهای جدید. بدون دیپلماسی یا افزایش فشار، نیاز به توسل به نیروی نظامی بیش از پیش محتمل خواهد شد – در زمانی که نیروهای ما در حال جنگ علیه داعش هستند.

رئیس جمهور به بازداری ایران از دستیابی به سلاح هسته ای متعهد شده است. او صراحتا گفته است که عدم توافق را به یک توافق بد که نتواند به این هدف برسد را ترجیح می دهد و همچنین به طور شفاف این نکته را روشن کرده که کلیه گزینه ها همچنان روی میز باقی خواهند ماند. گفتگوهای کنونی بهترین چشم انداز را پس از سالیان طولانی به وجود آورده تا با خطری که بلند پروازیهای اتمی ایران ایجاد کرده رسیدگی شود. کنار گذاشتن راه حل صلح آمیز اشتباه خطرناکی خواهد بود به خصوص زمانی که هنوز دیپلماسی در جریان است.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Leave a Reply

نمایشگاه مجازی فارس، ارایه دهنده محتوای فاخر فارسی، مقالات مفید و گلچین شده از سراسر وب
+98-936-917-5733