در حافظه تاریخی بسیاری از کشورها، خاطره جنگ با همه ابعاد ناراحت کننده و دلخراشش، حداقل یک بار ثبت شده است و جنگ آوران ارزش و منزلت ویژه ای در بین مردم پیدا می کنند، هر چند همه کهنه سربازها و بازماندگان جنگ ها در راستای دفاع از کشورشان در جنگ ها حاضر نشدند؛ اما کشورهای مختلف حتی وقتی جنگشان دفاع نبوده و هدف درستی هم نداشتند، سعی کردند از بازماندگانشان قهرمان بسازند. اینجاست که حتی خاطرات جنگ، عکس های کشته شدگان، ابزار و ادوات جنگی هم قابل احترام می شود و برای حفظ و به نمایش گذاشتنش، فیلم ها و موزه ها ساخته و قطعات موسیقی نواخته و کتاب ها نوشته می شود. اما سایر کشورهای دنیا برای التیام اندکی از درد بازماندگان جنگشان چه کارهایی می کنند؟ در خور ذکر است که در این مطلب اهداف کشورها از جنگ مدنظر قرار نگرفته است.

آلمان

آلمان کشوری که خودش پایه اصلی جنگ جهانی دوم است، بازماندگان جنگی بسیاری دارد. با اینکه این کشور متحمل صدمات بسیاری در جنگ از قبیل تبدیل شدن به دو قطب آلمان شرقی و غربی شد، اما تا مدت ها پس از جنگ جهانی دوم اجازه تاسیس ارتش مستقل را نداشت. از آنجا که کهنه سربازان و معلولان جنگی آلمانی علاوه بر نقص عضو، از مشکلات روحی و آسیب های روانی بسیار رنج می بردند، دولت آلمان شرایطی را اتخاذ کرد تا فرزندان آن ها، به دور از خانواده و با شرایط بسیار عالی تحصیل و زندگی کنند. مراکزی که برای فرزندان بازماندگان جنگی ساخته شده بود، مجهز به بهترین امکانات رفاهی بود به حدی که مادران بیوه، فرزندانشان را با کمال میل به این مراکز می سپردند. همسر و فرزندان تمامی کشته شدگان جنگی در این کشور، معاف از هزینه های درمانی هستند و برای تردد معلولان جنگی در شهر هم تدابیر ویژه ای اتخاذ شده است.

آمریکا

به جرات می توان گفت، کشور آمریکا بیش از هر کشوری درگیر جنگ با کشورهای مختلف شده که بیشتر آن ها در خارج از خاک و مرزهای این کشور و برای برتری جویی و حفظ منافعش صورت گرفته است. هر چند جنگ های داخلی بسیاری هم در این کشور پهناور رخ داده که تلفات و آسیب های زیادی به همراه داشته است. برای همین تعجبی هم ندارد که بیش از ۶۰ اداره در این کشور، مشغول رسیدگی به معلولان جنگی باشد. هر فردی با هر ملیتی، اگر در نیروی ارتش آمریکا باشد و در جنگ های این کشور شرکت کند و دچار نقص عضو شود، تحت حمایت سازمان سربازان کهنسال قرار می گیرد و از بیمه درمانی بهره مند می شود. کلیه وابستگان درجه یک سربازان کشته شده در جنگ های آمریکا از قبیل همسر، فرزندان و والدین آنها تا ۲۳ سال تحت پوشش این دولت قرار می گیرند. به معلولانی که برای رانندگی به ماشین خاص نیاز دارند، تا ۸ هزار دلار کمک برای خرید ماشین در نظر گرفته می شود. خانه هایی متناسب با شرایط معلولان جنگی و هزینه پوشاک سالیانه برای آن ها و فرزندانشان تامین می شود. حقوق و مزایای آن ها در طول زمان نه تنها کم نمی شود بلکه هر سال درصد قابل توجهی به آن اضافه می شود.

اتریش

تعداد آسیب دیدگان جنگ جهانی دوم در کشور اتریش به هشتاد هزار نفر می رسد. معلولان جنگی این کشور می توانند از بیمه‌اجتماعی، کمک هزینه پرستاری، خدمات اجتماعی و غرامت اجتماعی برخوردار شوند. بازماندگان این کهنه سربازان جنگی و معلولان هم با شرایط بسیار خاصی می توانند بعد از فوت پدرشان از دولت مستمری بگیرند.

روسیه

روسیه از آن کشورهایی است که احترام ویژه ای برای بازماندگان جنگی قائل است و تسهیلات زیادی را در اختیار آن ها قرار می دهد. هر چند آمار دقیقی از میزان بازماندگان جنگی که تحت حمایت دولت هستند، در دست نیست، اما با توجه به درصد بالای اشتراک این کشور در جنگ های جهانی، احتمالا تعداد کهنه سربازان و معلولان جنگی، رقم قابل توجهی باشد. با این حال، طبق قوانین این کشور همه بازماندگان جنگی، از حقوق مستمری و بازنشستگی برخوردارند. همچنین به آن ها به صورت رایگان، زمین برای زندگی و دامداری تعلق می گیرد. همه معلولان جنگی از امکان تحصیل رایگان و بدون آزمون ورودی در دانشگاه ها برخوردارند. در ضمن کمک هزینه تحصیلی و دوره کارورزی رایگان هم برایشان مهیاست. ۵۰ درصد از هزینه های ماهانه آن ها از قبیل آب، گاز، برق، تلفن و… توسط دولت پرداخت می شود. اگر شاغل باشند می توانند در فصل مورد علاقه شان و بدون هیچ مانعی به مرخصی بروند. رفت وآمد آنها در شهر و با وسایل نقلیه شهری (به غیر از تاکسی) رایگان است. به معلولانی که بینایی شان را از دست داده اند یا دست و پایشان قطع شده است، خودرو واگذار می‌شود (افراد می‌توانند حق رانندگی را به اعضای خانواده شان واگذار کنند) در صورت فوت معلولی که خودروی مجانی دریافت کرده، دولت مجاز است آن را به معلول دیگری واگذار کند.

ژاپن

ژاپن کشوری است که همه پیشرفت های علمی و صنعتی امروزش را روی ویرانه های جنگ بنا نهاده است. هر چند بمباران وحشتناک شهر هیروشیمای ژاپن در تاریخ نظیر و مانند ندارد اما این کشور با ترویج فرهنگ سختکوشی و برنامه ریزی اصولی توانست قدرتمند تر از قبل ظاهر شود. ژاپنی ها احترام بسیاری برای کشته شدگان و بازماندگان جنگ قائلند و بسیار آن ها را تکریم می کنند. اداره ۱۱۹ ساله مخصوص رسیدگی به این بازمانده ها هم تسهیلاتی از قبیل حقوق، مستمری دوران بازنشستگی، بیمه خدمات درمانی، مرخصی های بلند مدت و… را به سربازان قدیمی جنگی اش ارائه می کند.

کویت

تجاوز عراق به خاک کویت برای این کشور آنقدر غافلگیرانه بود که مجبور شد برای دفاع از خودش، از سربازان کشورهای دیگر هم کمک بگیرد. اما دولت کویت از جمله دولت هایی است که شرایط زیاد و خاصی را برای بازماندگان جنگش در نظر می گیرد. این کشور به تمامی سربازانی که برای کویت جنگیدند به همراه همسر و فرزندانشان، تابعیت کویتی می دهد. بازماندگان جنگی در این کشور از تسهیلاتی همچون مسکن و خدمات درمانی رایگان، کمک های مالی بلاعوض و بخشودگی کلیه بدهی هایشان به دولت، استفاده می کنند.

ترکمنستان

دولت و مردم ترکمنستان احترام خاصی برای کشته شدگان و بازماندگان جنگی این کشور در جنگ جهانی دوم قائلند. حدود ۷۰۰ هزار نفر از مردم ترکمنستان در جنگ جهانی شرکت داشتند. درباره تعداد کشته شدگان ترکمن در این جنگ آمارهای متفاوتی از ۲۵۰ هزار تا ۴۰۰ هزار نفر ذکر می‌شود. دولت این کشور در سال ۲۰۰۰، تمامی کشته‌شدگان این جنگ و بازماندگان آن را قهرمان ملی ترکمنستان اعلام کرد. هر سال در دومین ماه بهار، مردم این کشور برای یادبود درگذشتگان جنگ جهانی دوم گرد هم می آیند و باز ماندگان کهنسال جنگ نابرابر در مقابل آلمان نازی را تکریم می کنند. پیرمرد و پیرزنان کهنسالی که در این جنگ ها حضور داشته اند هم با لباس های نظامی و مدال های افتخارشان در این جشن حاضر می شوند و از سوی مردم و نظامیان دیگر، تجلیل می شوند. دولت علاوه بر برگزاری این جشن ها، امکان استفاده از بیمه خدمات درمانی و حقوق و مستمری بازنشستگی را برای این افراد مهیا کرده است.

منابع:۱-کتاب «بررسی چگونگی تکریم از رزمندگان و ایثارگران جنگ در سایر ملل»
۲- پایان نامه خانم تهمینه شاوردی
۳- روزنامه جمهوری اسلامی
آخرین خبر/خراسان