همسر و خدا

همسرتان را با خدا اشتباه نگیرید؛ او را نابود میکنید!

کشف اینکه قدرتمندترین و ارزشمندترین فرافکنیِ انسان، «عشق» است بسیار حیرت برانگیز می باشد. عاشق شدن یعنی فرافکنیِ آن بخش بسیار زرینِ سایۀ مان، فرافکنیِ «تصویر خدا»، به شخص دیگر چه مذکر و چه مونث. بلافاصله پس از عاشق شدن، آن شخص حامل تمام چیز های والا و قدسی می شود. عاشق در مدح و ستایشِ معشوق، دادِ سخن سر میدهد و از زبان الوهیت استفاده میکند. اما این یکسویگی در تجربۀ عاشق شدن، به ناگزیر ضدِ خودش را به جریان می اندازد. وقتی عشق به ضد خود بدل شد، تجربه ای تلخ تر از این در زندگی نیست. عشق رمانتیک* یا عاشق شدن، با دوست داشتن فرق دارد. دوست داشتن همیشه تجربۀ نسبتا ملایم تر و انسانی تری است. اما همیشه چیزی اغراق آمیزتر و بزرگ تر از واقعیتِ زندگی، در عاشق شدن وجود دارد.

اگر ما بتوانیم دوام بیاوریم و این دورۀ فرافکنی را از سر بگذرانیم، آنگاه عشق انسانی خواهیم داشت که کمتر از عشق الهی هیجان انگیز است، اما ثبات و پایداری بسیار بیشتری دارد.

رابرت جانسون/ سایه ات را مالک شو
————————————-

*منظور از عشق رمانتیک، عشق زمینی است. عشق دو انسان نسبت به هم. اگر عشق را در دو حالت واقعی و حقیقی در نظر بگیریم، عشق زمینی یک عشق واقعی است و نه حقیقی.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Leave a Reply

نمایشگاه مجازی فارس، ارایه دهنده محتوای فاخر فارسی، مقالات مفید و گلچین شده از سراسر وب
+98-936-917-5733