با ریشه های خشونت مقابله کنیم

خشونت کلامی

چه باید کرد؟
اگر یکی از اعضاء خانواده تان یعنی کسی که از هر فردی به شما نزدیکتر است خشونت کلامی دارد بعد از مدتی در شما این احساس ایجاد می شود که شما و احساساتتان مهم نیستید. اعتماد به نفستان را از دست می دهید و خودتان را مسئول هر اشتباه و خطایی در زندگی خانوادگی خواهید دانست. بدترین حالت این است که باور کنید لایق این توهین ها هستید. وقتی مثلا همسر یا فرزندان، خواهر و برادر یا والدین چاقی شما را مسخره می کنند شما باور می کنید که فرد جذابی نیستید و آنها بویژه همسرتان نیز خیلی بزرگوار است که شما را تحمل می کند. اما زمانی که می فهمید مشکل از شما نیست و آنها هستند که دچار بی عفتی درکلام و افکارشان هستند،می توانید برای رفع مشکلتان اقدام کنید. این نکات می توانند به شما برای پیداکردن راه حل مفید باشند.

اولین نکته ای که باید بدانید این است که «خشونت» هیچ توجیهی ندارد و هیچ کس حق ندارد با اعمال زور و قدرت دیگری را آزار بدهد. حق شما نیست که یک نفر نسبت به شما سلطه داشته باشد و آزارتان بدهد.
نسبت به خشونتی که می بینید واکنش نشان بدهید. فرد مهاجم هر که هست، باید بداند که رفتار، جملات و حرکاتش شما را ناراحت می کند او را نسبت به حقوقتان آگاه کنید. طوری رفتار نکنید که او خودش را پیروز این میدان بداند و فکر کند بازی را با عقب نشینی شما برده است. اگر او در حالت های عادی فردی منطقی، آرام و دوست داشتنی است می توانید از او بخواهید تا رفتارش را اصلاح کند. اگر مایل به همکاری بود ولی اظهار کرد که دست خودش نیست، می توانید با همراهی هم، زمانی که او شروع به توهین و تحقیر می کند به او هشدار بدهید و کلمات جایگزین را یادآوری کنید. با توافق هم، از مشاور و رفتار درمانگر کمک بگیرید. راهکارهای مشاور برای کنترل خشم، عصبانیت و یا شوخ طبعی آزاردهنده می توانند بسیار کارساز و مفید باشند.
هرگز در خشونت های فرد پرخاشگر، همراهیش نکنید. برای اینکه به او بفهمانید که هتاکی می کند و شما را آزار می دهد نباید با مقابله به مثل پاسخش را بدهید. هر واکنش تند شما به رفتار او به معنی پیروزی او است زیرا او را به هدفش که آزار شما یا تیکه انداختن و تحقیراست نزدیک می کند.
نتیجه رفتارش را به او تذکر بدهید. اگر همسرتان است، او را نسبت به فرزندانتان حساس کنید. به او یادآوری کنید که رفتار و طرز صحبتش الگوی فرزندانتان قرار می گیرد. اگر فرد معقولی باشد کمی به نتایج عملش فکر می کند.
درمواردی که خشونت و آزار، شدید و غیرقابل کنترل است می توانید آن را با خانواده و یا دوستانتان مطرح کنید و احساساتتان را بیان کنید. آنها با شناختی که از شما دارند می توانند همراهیتان کنند و راه حلی را نشانتان بدهند.
اگر خشونت کلامی با آزارهای جنسی و جسمی همراه است و فرد پرخاشگربرای درمان خودش هیچ همکاری و کمکی نمی کند لزومی ندارد بمانید و تحمل کنید. امنیت روانی، جسمی و عاطفی شما فراتر از حفظ رابطه ای است که درآن هیچ چیز جز آزار و اذیت وجود ندارد. به ویژه اگر قربانی خشونت همسرتان هستید و فرزندانی دارید که در معرض این خشونت ها قراردارند باید به شکل جدی تری به این مسئله فکر کنید. همیشه بیاد داشته باشید که کودکانی در خانه خود شاهد خشونت بین والدینشان هستند ، شانس بسیار بیشتری برای تبدیل شدن به یک همسر یا والد پرخاشگر را دارند.
در موارد وجود خشونت بین شما و همسرتان، ادامه زندگی با فردی که خشونت طلب است به ظرفیت های روحی شما بستگی دارد. چقدر حاضرید هزینه کنید؟ چقدر انرژی برای اصلاح رفتار او دارید؟ تحمل و امید شما چقدر است؟ دلایل و انگیزه های شما برای حفظ این رابطه چیست و تا چه اندازه عقلانی و ارزشمند است؟ کسی که تعیین می کند این زندگی باید ادامه پیدا کند و یا تمام شود شما و همسرتان هستید. البته جدایی آخرین راه حل است. وقتی همسرتان با گفتگو، همراهی، مشاوره و هشدارهای شما تغییری در رفتارش نمی دهد می توانید به گزینه جدایی فکر کنید. این نتیجه ای است که ممکن است مشاور و یا حتی خانواده و دوستانتان نیز به آن برسند و به شما پیشنهاد بدهند.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Leave a Reply

نمایشگاه مجازی فارس، ارایه دهنده محتوای فاخر فارسی، مقالات مفید و گلچین شده از سراسر وب
+98-936-917-5733